Ermenistan Gezi Rehberi 1.Bölüm (Erivan’a Yolculuk)

Ermenistan Gezi Rehberi 1.Bölüm (Erivan'a Yolculuk)

Uzak komşumuz Ermenistan’a gitmeyi aylar önce kafama koymuştum.Kitaplar mı dersiniz belgeseller mi filmler mi hatta İstanbul’daki Ermeni Kültür Merkezi’ni bile ziyaret ettim bilgi alabilmek için..Bir ara vizenin sorun olacağını düşündüm ama onu da halledeceğimi düşünerek uçak biletimi aldım.
       Ermenistan vizesi ile ilgili bu yazımda bir bilgi vermeyeceğim çünkü linkte bunu paylaşmıştım.
       Gece saat 02:40 sıralarında Tiflis Havaalanı’ndaydım.Atlasjet’in hizmeti olan ücretsiz servisten yararlanarak Tiflis Ortacala Otogarı’na geldim.Otogarda kimseler yoktu ve taksiciler gecenin bir yarısı sırtçantalı insanları görünce,yaklaşmaya başladılar.
       Erivan’a gideceğimizi yarı Türkçe bilen insanlara aktarmaya çalıştım fakat pazarlıkta pek istediğimi alamayınca beklemeye başladım.İşin kötü tarafı minibüsler saat 09:00 gibi harekete başlıyorlar ve tam dolmadan da sefere çıkmıyorlar.Otogarda da su alabilmek için kredi kartı kullandım çünkü Amerikan Doları ya da Türk Lirası almıyorlar.Sadece Gürcistan Larisi


       Gün ağarmaya yakın Ermenistan plakalı bir taksi durağa yanaştı ve götürebileceğini söyledi.Şoför Türkçe ya da İngilizce bilmiyor;sadece Ermenice fakat öyle pozitif birisiydi ki 70 dolara yakınımızda bulunanlar sayesinde Erivan’da adrese teslim olarak el sıkıştık.Şart olarak parayı önceden vermem gerekiyordu.Sınırda pasaport v.s gibi sıkıntılar olursa onca yolu boşa gitmiş olmak istemeyeceğini anlatmaya çalışıyordu şoför.

      Taksi biraz gözümüzü korkuttu zira 30 yıllık SSCB yapımı ve bizim Murat 131 otomobillere çok benziyor.Aram Abi(şoför) çekindiğimizi anlayınca hemen motoru gösterdi ve sağlamlığını anlatmaya çalıştı.Bu araçların adı Jiguli’ymiş.Halk arasında “uçan tabut” olarak biliniyormuş.Tabi bunu sonradan öğrendim 🙂

       Antika olan sadece Jiguli değil.Burası Ermenistan sınırını geçtikten hemen sonraki karayolu
      Araçta el hareketleriyle anlaşıp Aram Abi’nin ailesini fotoğraflardan tanıdım.Her ne kadar sınır kapısına 1,5 saatlik bir mesafe var gibi görünse de 2,5 saatte kapıya vardık.Kimi yerlerde durup mola verdik ama araç sandığımızdan daha yavaş gidiyordu.
     Gürcistan sınır kapısından geçince biraz beklemek durumunda kaldım çünkü ben nüfus cüzdanımla çıkış yaptım ve saçma bir uygulama olan 15 TL pul parasını ödemedim.Gürcü sınır görevlisi pasaportuma kaşeyi vurarak Ermenistan bölgesine gönderdi.Anlayacağınız bu seyahatte pul parası ödemedim.
     Aram Abi polislerle konuşup pasaportları uzattı ve biraz bekledikten sonra kapıdan direkt geçtik.Çantama dokunulmadı bile.Kapıdan bu denli kolay geçeceğime pek ihtimal vermiyordum açıkcası.

 

                                         Geçtiğimiz yerlerin adı şehir ama tam köy tadında alanlar..

                                           Tüf taşı duvarlarıyla Merhaba Erivan / Barev Yerevan
        Normalde 4.5 saat tamamlayacağımız yolu yaklaşık 7 saatte tamamlayabildik.Saatlerdir uyumamanın verdiği yorgunlukla misafir olduğum evde yemeği yedikten sonra kafamı yastığa koyar koymaz uyudum.

Share

Recommended Posts

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir